| وحدت زبان و خط |
|
|
|
|||||||||||
جای تعجب از بزرگان بهائیت است که امر به وحدت زبان و لسان فرموده اند ولی خود گاهی از زبان فارسی یعنی زبان مادریشان در مکتوبات خویش بهره جسته و گاهی مطالب مورد نظر خود را به عربی نگاشته اند !
ان هم چنانکه اهل ادب عرب می گویند به گونه ای مغلوط و به دور از فصاحت و بلاغت !
براستی پس از سالهای سال از ظهور این ایین نوظهور ایا همه کسانی که در عالم به دنیای بهائیت رو اورده اند به یک زبان سخن می گویند ؟
ایا همه اطفال بهائی در همه مدارس بهائیان در دنیا به یک زبان تعلیم می دهند؟ تا عالم بهائیت را طبق فرموده موسس ان یک قطعه و یک وطن مشاهده نمائیم !
همه مدارس عالم را که از ان سخن گفته است نمی گویم چرا که همه عالم دعوت او را نپذیرفتند
اگر جواب منفی است که هست
براستی چرا بهائیان به این فرموده بزرگترین مقتدای خویش را که پیامبرش می خوانند عمل نکردند !
امید وارم این اشکال و سوال مرا پاسخ گوئید .
تعلیم خط و زبان مشترک در دیانت بهائی، آموختن زبانی علاوه بر زبانهای مادری است که مردم هر مملکتی به آن تکلم میکنند ، زبانی که همه انسانها بتوانند به سهولت بوسیله آن با یکدیگر ارتباط برقرار کنند وبرای دستیابی به گنجینه های معرفت و دانش یکدیگر مجبور به یادگیری زبانهای متعدد نباشند. سالها پیش زبانی بنام اسپرانتو به همین نیت ساخته شد ولی متأسفانه عمومیت لازم را نیافت . درحال حاضر زبان انگلیسی تاحدی همین نقش را ایفا مینماید ولی به هر حال متفکرین عالم بایستی به توافقی جهانی دست یابند تا به بهترین شکل این سد ارتباطی میان انسانها از میان برود
حضرت بهاءالله آثار خود را به زبانهای فارسی و عربی نازل فرموده اند و این امر منافاتی با تعلیم ایشان مبنی بر اتخاذ زبانی مشترک برای سهولت ارتباط ندارد و تا زمانی که چنین زبانی در عالم رواج نیافته ترجمه آثار الهی به زبانهای مختلف ویا نزول آن به زبانهای متعدد در جهت فهم بیشتر بسیار موثرخواهد بود
در مورد وجود موارد خلاف قواعد در آثار الهی باید این اصل را مورد توجه قرار داد که این قواعد مطلق نیستند و بر گرفته از نحوه نگارش در آثار گذشتگان من جمله قرآن هستند ، در قرآن نیز موارد بیشماری از عدم رعایت قواعد عرب به چشم میخورد که برخی علماء فصاحت و نحو آنرا غلط میدانند ولی نکته اینجاست که کسی در عالم مرجعیتی بالاتر از پیامبر الهی ندارد که بتواند درست و یا نادرست را برای او تعیین کند پس شایسته است قاعده را بر اساس شیوه ای که کلام الهی نازل شده وضع نمائیم همچنانکه در مورد قرآن چنین شده است
در مورد نکته آخر نیز باید عرض گردد بهائیان نمیخواهند زبانی جدا از ملت خویش و مخصوص به خود داشته باشند ولی هرگاه که چنین زبانی در عالم مورد توافق قرار گیرد بهائیان اولین کسانی خواهند بود که آنرا می آموزند و پیشگامان تحقق این هدف خواهند بود
پیروز و سربلند باشید
mXcomment 1.0.7 © 2007-2009 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
مطالب منتخب
- علل استمرار ارسال پیامبران از جانب خداوند و ظهور ادیان
- سخنی با هموطنان عزیز
- تاریخ مختصر حیات حضرت باب
- اصول اعتقادات بهائی
- کشور مقدّس ایران در نظر بهائیان
- فعالیتهای بینالمللی جامعهء بهائی در زمینهء وحدت و رفاه عالم انسانی
- استدلالات نقليّه از کتب مقدّسه و سه فصل از دانيال
- خاتمیت
- دیانت بهائی، آئینی آینده بین
- نظر برخی از دانشمندان، بزرگان و مستشرقین عالم درباره دیانت بهائی
